| 34338 |
slobberend geluid maken |
slobberen:
slubǝrǝ (L416p Opglabbeek)
|
Bij het eten een slobberend geluid maken. [N 76, 34]
I-12
|
| 18299 |
slobkous |
getje:
šysəl jeͅttšəs (L416p Opglabbeek)
|
voetbekleedsel zonder zool, dat over de schoenen (en enkels) wordt gedragen [slopkous, soepjee] [N 24 (1964)]
III-1-3
|
| 17948 |
sloffen |
sloffen:
sloefen (L416p Opglabbeek),
slofə (L416p Opglabbeek),
slōēfə (L416p Opglabbeek)
|
lopen, gaan; inventarisatie uitdrukkingen; betekenis/uitspraak [N 10 (1961)] || sloffen: Zodanig lopen dat de zool over de grond schuift (sloffen, slerven, klossen). [N 84 (1981)] || Zodanig lopen dat de zool over de grond schuift (sloffen, klossen, sjroevelen, sjroeffelen) [N 108 (2001)]
III-1-2
|
| 20501 |
slok |
slok:
sloek (L416p Opglabbeek),
slŏĕk (L416p Opglabbeek),
slòk (L416p Opglabbeek),
slók (L416p Opglabbeek),
teug:
tie.g (L416p Opglabbeek),
tieeg (L416p Opglabbeek)
|
kleine hoeveelheid drank || teug; Hoe noemt U: De hoeveelheid drank of vloeistof die men in een keer in de mond neemt en doorslikt (teug, slok, zjats) [N 80 (1980)]
III-2-3
|
| 17695 |
slokdarm |
slokdarm:
slogdeͅrm (L416p Opglabbeek),
strot:
strūt (L416p Opglabbeek)
|
slokdarm [krop, gorgel] [N 10 (1961)] || Spierachtige buis die de keel met de maag verbindt. [N 28, 78]
II-1, III-1-1
|
| 18977 |
slons (slodder?) |
bef:
een pejoratieve benaming Doa stong (of sting) zuu ein witte bef achter den tuug. Is mich di-j auw bef nûw uich nog manzeek gewure
bef (L416p Opglabbeek),
klamot:
Di-j klemos kos bèter wat poetsen en stòf vège
klemos (L416p Opglabbeek),
lodder:
(afgeleid van lomp, lor of prul) BW. lodderechtig: Di-j leipt er uich mè lodderechtig bi-j
lodder (L416p Opglabbeek),
tooi:
Is mich det ein vûl tuuj
tuuj (L416p Opglabbeek)
|
klamot, slonzig vrouwmens || loeder of wat slonzige vrouw || slons, slet || slonzige vrouw
III-1-4
|
| 19315 |
slordig |
mankementig:
Det hauwe ze mè erg magkementig ineingekalfaterd
magkementig (L416p Opglabbeek)
|
klungelig
III-1-4
|
| 29019 |
slordig, verkeerd naaien |
brabbelen:
brabǝlǝ (L416p Opglabbeek)
|
[N 62, 25; MW]
II-7
|
| 19894 |
slot |
slot:
slūǝt (L416p Opglabbeek)
|
Toestel dat als sluiting op deuren wordt aangebracht, waarbij door middel van een sleutel een schoot of tong wordt uitgeschoven die in een gat in de stijl van het kozijn valt. [N 54, 94b; L 6, 73a; S 33; monogr.]
II-9
|
| 18630 |
sluier |
voile (fr.) met kransjes:
vyəl + kreͅnskəs (L416p Opglabbeek)
|
sluier, lange witte ~ met een kroontje van wasbloempjes, hoofdtooi van Communiemeisjes [N 25 (1964)]
III-1-3
|