| 20414 |
peetoom |
pee:
verkorte vorm van piêtere
piê (L416p Opglabbeek),
peet:
pɛ̄t (L416p Opglabbeek),
peter:
pīētər (L416p Opglabbeek, ...
L416p Opglabbeek),
peteren:
pi:tərə (L416p Opglabbeek),
piətərə (L416p Opglabbeek),
piətərən (L416p Opglabbeek),
pĭĕttərə (L416p Opglabbeek),
zie piê
piêtere (L416p Opglabbeek)
|
(doop)peter || de peter [de paat] [N 96D (1989)] || dooppeter || hoe heet de man die een kind ter doop houdt [ZND 48 (1954)] || peter (doopvader) [ZND 05 (1924)]
III-2-2
|
| 20415 |
peettante |
peet:
pèt (L416p Opglabbeek),
péét (L416p Opglabbeek, ...
L416p Opglabbeek,
L416p Opglabbeek),
peetje:
pèètsje (L416p Opglabbeek),
verklw. syn van pèètsje
pèteke (L416p Opglabbeek)
|
de meter [joaën] [N 96D (1989)] || doopmeter || hoe heet de vrouw die een kind ter doop houdt [ZND 48 (1954)] || meter (doopmoeder) [ZND 05 (1924)]
III-2-2
|
| 30887 |
pek |
pek:
pęk (L416p Opglabbeek),
pę̄k (L416p Opglabbeek)
|
De kleverige, zwarte massa die de schoenmaker gebruikt om een draad mee in te smeren. [N 60, 197b; N 36, 44; L 40, 38]
II-10
|
| 20812 |
pekel |
pekel:
pēkǝl (L416p Opglabbeek)
|
De zoutoplossing waarin het vlees wordt bewaard. [N 28, 108; monogr.]
II-1
|
| 25454 |
pekelkuip |
vleeskuip:
vlējskūp (L416p Opglabbeek)
|
De houten kuip waarin men het gezouten vlees en spek bewaart. [N 28, 110; monogr.]
II-1
|
| 19400 |
pendule |
klok:
klok (L416p Opglabbeek),
schouwgarnituur:
(doffe G) {tegen muur: r‰geletèùr}
sjewgàrnituur (L416p Opglabbeek)
|
Klok op de schoorsteenmantel (pendule, horloge) [N 79 (1979)]
III-2-1
|
| 17717 |
penis |
pisje:
piskə (L416p Opglabbeek)
|
[N 10c (1995)]
III-1-1
|
| 34116 |
penis van de stier |
staaf:
stā.f (L416p Opglabbeek)
|
Mannelijk geslachtsorgaan. [JG 1a, 1b]
I-11
|
| 21415 |
pennenhouder |
pennenstok:
pennestok (L416p Opglabbeek, ...
L416p Opglabbeek)
|
pennenhouder [ZND 40 (1942)]
III-3-1
|
| 34103 |
pens |
pens:
pɛns (L416p Opglabbeek)
|
De eerste afdeling van de maag van de koe waarin het voedsel geweekt wordt. Een koe heeft vier magen: de pens, de netmaag, de boekpens en de lebmaag. In de "Amsterdamse" vragenlijst nr. 9 werd via de vragen 11a, 11b, 11c en 11d naar de dialectbenamingen gevraagd voor deze vier magen. Exact werd gevraagd naar de benamingen voor pens, netmaag, boekpens en lebmaag. In de "Nijmeegse" vragenlijst nr. 28 werd ook gevraagd naar de dialectbenamingen voor de vier magen. Maar hier werden de vragen wat vager gesteld. De pens wordt omschreven (vr. 80) als de "maag waarin het voedsel het eerst komt", de netmaag als de "langwerpige maag" (vr. 81), de boekpens als "de maag die van binnen vol vliezen zit" (vr. 82) en de lebmaag als "de maag met heel grove uitsteeksels aan de binnenkant" (vr. 84). Door deze vage vraagstelling sluipt onzekerheid door in de antwoorden van de "Nijmeegse" respondenten: termen worden nogal eens door elkaar gehaald voor de diverse magen. Zo goed mogelijk is in dit lemma en de volgende drie lemmata geprobeerd de juiste benaming bij het juiste begrip onder te brengen. In wbd afl. 3 (Het rund) blz. 364 wordt het vermoeden geuit dat we hier eerder met een cultuurbegrip te maken hebben dan met een onder de mensen (nog) levende werkelijkheid en dat voornoemde vierdeling ook niet meer echt levend is bij de huisslachter. Dit vermoeden zou ook op de "Limburgse" antwoorden van toepassing kunnen zijn. [N 28, 80; A 9, 11a; L 48, 15]
I-11
|